TOPAZ Nummer 9 / 2004
Welkom
Voorkeur en Afkeer
Amerikaanse Template Homestead
Uitgebalanceerde voedingsgewoonten
Zoektocht naar de Man
De eer tussen mannen
Nieuw begip over de seksen
Succes... eindresultaat of manier van leven?
Taal is voedsel en heeft voedingswaarde

De Pioniersgeest van de Noord-Amerikaanse Template Homestead

Paul Edwards en Beth Simpson, foto's Karina Edwards, Verenigde Staten

Op tafel staat een bord met brandende kaarsjes. Aan een haak aan het plafond hangt een olielamp die zijn geeloranje licht in de kamer werpt. De enige hittebron bij een temperatuur die 's nachts tot onder nul daalt is een kerosinekacheltje. Ons huis heeft geen moderne faciliteiten; 't lijkt hier meer op binnenshuis kamperen dan op iets anders. Het terrein buiten is woest en verwilderd na een seizoen van ongehinderde groei; in de lente wordt dat aangepakt. Er zijn geen straatlantaarns, lawaaiige koelkasten, luide muziek... 's Nachts flonkeren de sterren helder en zingen de nachtgeluiden een slaapliedje. In het maanschijnsel vinden we onze weg langs beboste paden. Dit zijn mooie dagen, niet makkelijk, zeker niet comfortabel, maar uiterst bevredigend. Het gevoel dat alles mogelijk is, hoop, bereidwilligheid en enthousiasme, hangen hier in de lucht en daarachter een krachtige besluitvaardigheid die alles samenbindt. Dat is de Noord-Amerikaanse Template Homestead. De Homestead is een landelijk buitenverblijf dat gepionierd wordt door een kleine, groeiende groep mensen van de Noord-Amerikaanse Template.

In de buurt van Athens, zuidoost Tennessee, in voornamelijk landbouwgebied, ligt de Homestead knus tussen de Tennessee rivier en de Smoky Mountains. Het land, voorheen eigendom van een Amish gemeenschap, werd op 8 augustus 2003 aangekocht. Op ruim 50 hectare weidegrond, bos en akkers staan elf gebouwen, een ontmoetingsruimte, twee grote werkplaatsen, een paar schuren en andere kleinere gebouwen…niet één voorzien van verwarming, elektriciteit of sanitair. Veel huizen zijn deels opgetrokken uit hout dat afkomstig was van het land en ter plekke werd verzaagd in de door paarden aangedreven houtmolen van de Amish. De Black Ankle kreek stroomt midden door het terrein; een duik in zijn koele water biedt welkome verkoeling op hete zomerdagen.

De Homestead is een plek waar verhalen worden geboren. De manier waarop het ontstond is op zichzelf al een prachtig verhaal. Nog geen jaar geleden was de Homestead niet meer dan een idee in de hoofden van zes pioniers in spe. Hun visie was het stichten van een gemeenschap waar mensen met eenzelfde doel en intentie kunnen leven. Binnen die versterkende gemeenschappelijkheid kan het potentieel van menselijke brille gevoed worden en groeien.

Ons verhaal begint op 10 januari 2003. Het oorspronkelijke team van drie families was al achttien maanden in Seattle aan het delibereren toen er een cruciale wending kwam. Die avond verliep de vergadering als vele andere met het afwegen van de ene onmogelijke situatie tegen de andere. Toen rond middernacht het team op het punt stond de vergadering te sluiten, pakte een vrouw haar laptop om foto's te laten zien van een buiten in landelijk Tennessee…meer dan 4800 km verderop! Het team werd meteen getroffen door de plek die een schoon en natuurlijk gevoel uitstraalde. Hij voldeed aan alle criteria, op één na: de locatie mocht niet meer dan een uur rijden zijn van hun woonplaats in noordwest Amerika. Dit landgoed lag aan de andere kant van het continent! Desalniettemin begon zich een enthousiasme over dit stukje land ver weg te verspreiden. Het resulteerde in de uiteindelijke aankoop van de have acht maanden later, een tijdspanne die ongekend is voor transacties van deze aard.

Deze avond markeerde een punt waarop een fundamentele verandering in de houding van de zes mensen plaatsvond. Hiermee begon een waarachtige, overtuigende dans om aan de eisen van het project te voldoen, in plaats van aan persoonlijke wensen. Het was de eerste, krachtige verklaring van de we-kunnen-het mentaliteit die aan deze onderneming ten grondslag ligt. Deze houding vroeg ieder een verstrekkende beslissing te nemen...een beslissing die zes mensen in een nooit voorziene richting voortstuwde. Vaak ontstond er de daarop volgende maanden onzekerheid over hoe ze dit voor elkaar konden krijgen, hoe geld bijeen te brengen, hoe samen te werken met de plaatselijke autoriteiten, maar de bereidheid en creativiteit om een uitweg te vinden bleef altijd in stand.

Op deze magische avond volgden acht maanden van koortsachtige activiteit naarmate een waterval aan gebeurtenissen hen overspoelde. Eén stichter beschrijft zijn gevoel in die tijd als 'weinig slapen maar me toch energieker voelen dan in jaren'. Er zijn veel kleine verhalen te vertellen binnen het grote verhaal over het ontstaan. Zo gebeurde het dat buurman George bij zijn eerste bezoek ter plaatse verklaarde dat hij het land aan onze groep wilde verkopen uit puur zelfbehoud. Zijn relatie met de vroegere Amish gemeenschap was voor hem van grote waarde geweest en hij had hun land met grote persoonlijke risico's aangekocht om te voorkomen dat het in kavels van vier hectare verkocht zou worden. Hij wilde dat er een gemeenschap kwam wonen, want hij hoopte het omgaan met nette, fatsoenlijke mensen te kunnen voortzetten. Hij maakte kennis met een aantal stichters en vroeg om een brief met hun visie over de toekomst van het land. Ofschoon verschillende groepen een bod op het land hadden gedaan, koos hij voor de Noord-Amerikaanse Template. Dit vormde het begin van een groeiende relatie die zich nog dagelijks verdiept.

In juni verkaste het eerste Template lid naar het buiten. Officieel was het nog niet aangekocht, maar hierop vooruitlopend en met de esprit van 'een goed begin...', verhuisde hij ernaartoe om de weg te bereiden en met het werk te beginnen. Hoe moet dat geweest zijn voor iemand uit de stad Seattle die nu terecht kwam op onbewoond gebied in landelijk Tennessee? Zelfs de geluiden waren hem niet bekend! Nachtelijke geluiden in het Zuiden zijn een speciale ervaring. Stel je voor dat je alle kikkers die je ooit hebt gehoord tegelijk hoort kwaken; voeg daarbij het gepiep van een leger kuikens en het onophoudelijk aanzwellende en wegstervende getjilp van krekels. Stel je nu een krassende en af en toe buitenaards krijsende uil voor. Daarbovenuit hoor je het honden-telefonie-systeem: een hond stuurt een boodschap uit door langdurig gehuil, onderbroken door een paar blaffen. Een andere hond op de volgende heuvel beantwoordt de roep en zo gaat dat verder over het land. Je voelt de ademhaling van het land in deze nachtelijke geluiden. Het is als muziek.

Op 8 augustus 2003 tekenden de stichters de papieren om de aankoop van het landgoed te bezegelen. Om zover te komen hadden ze uitzinnige logistieke heldendaden verricht, inclusief het opzetten van een onderneming, er voor zorgen dat handelswetten veranderd werden om met hun plan te conveniëren, het vinden van advocaten, belastingadviseurs, banken en leningen…en dat alles vanuit de andere kant van het land! Het was een grote geruststelling dat de plaatselijke autoriteiten graag wilden helpen. Er was een lokale ambtenaar die niet moe werd met zijn sappige, zuidelijke accent te zeggen: 'nou, we zijn d'r om u te helpen!'. Zonder al die steun en aanmoediging van autochtonen is het onwaarschijnlijk dat de Homestead daar gekomen was. Na de ondertekening begonnen alras meer families naar de Homestead en het nabije gebied te verhuizen. Momenteel telt de gemeenschap in Tennessee dertien bewoners.

Het land wemelt nu van activiteit. Bouwteams zijn dagelijks aan de slag om de huizen van elektriciteit, verwarming en sanitair te voorzien. We hebben een tuin, door middel van een koude-tunnel grotendeels in leven gehouden in de winter... als een soort tijdelijke kas van plastic uitgestrekt over een frame. Af en toe scheurt de wind het plastic van de bindtouwen en moeten we het opnieuw vastbinden, zelfs als het donker is. Zonder het plastic 's nachts zou de lage temperatuur maken dat de planten doodgaan. In het weekend worden werkfeestjes georganiseerd, waarbij iedereen rondrijdt in grote vrachtwagens en op tractors om afval, oude machinerie en sloopmateriaal op te ruimen. Of soms hebben we een eten-wat-de-pot-schaft-maaltijd in onze gemeenschapsruimte samen met de laatste golf vrienden die gekomen is om een handje te helpen. De nieuwe houtkachel daar maakt dit tot één van onze favoriete plekken! Als je rondkijkt krijg je niet echt een beeld van alle opoffering die elke familie en persoon zich heeft getroost om hier te zijn. Hoewel we allemaal veel veranderingen in ons leven hebben doorgemaakt om er te komen, deden we dat uit vrije keuze. Het was onze droom om zoiets als de Homestead te bouwen en we zijn blij dat we deze kans hebben.

Nu volgt een poging om een beeld te schetsen hoe we ons het gemeenschapsleven over 5 tot 7 jaar voorstellen. Als je dan het terrein opkomt, ziet het land er ongeveer net zo uit als vandaag de dag. De huizen en het land barsten uit hun voegen van leven... er zijn kinderen en volwassenen van alle leeftijden, boerderijdieren, honden en katten. Ondergrondse elektriciteit en water zijn aangelegd en veel huizen zijn alsnog voorzien van sanitair, gewone of zonne-elektriciteit en telefoons.

Eén van de gebouwen is een gemeenschapshuis waar je als je binnenkomt een grondplan ziet met alle kamers en een overzicht van alle activiteiten die er aan de gang zijn. De kamers omvatten onder meer een muziekzaal, een ruimte voor kunst en handvaardigheid, een bibliotheek, kinderverblijven, een grote keuken en multifunctionele ruimten voor bijeenkomsten en lessen. In het muzieklokaal staan vele instrumenten voor muziekonderzoek, muziekuitvoeringen en muziekles. Voor de kinderen worden er verhalen verteld, zijn er klassen voor natuuronderricht, kooklessen en misschien een peuterschool. Voor volwassenen zijn er lessen en workshops gericht op welzijn, prenatale voorlichting en ouderschapsvaardigheden, meditatie en esoterisch tuinieren. Dat alles wordt in eerste instantie aangeboden aan de mensen in de omgeving. De keuken kan de hele gemeenschap huisvesten zodat we eenmaal per week samen kunnen eten.

Een ander gebouw wordt als gastenverblijf ingericht om groepen mensen te herbergen die aan weekend workshops deelnemen. De kraam aan de kant van de weg trekt de aandacht van mensen die op zoek zijn naar biologisch fruit en groenten, kruiden, zelfgemaakte spullen, kunst en ambachtelijke objecten en een goed gesprek. Als je het land oploopt voelt het als thuis, het voelt er veilig. Alles in je zal langzamer gaan lopen om iets diepers in je de kans te geven zich te roeren. Het maakt dat je wilt blijven. Op je rondgang merk je op hoe schoon het is, vibrerend van bedrijvigheid, maar toch met weinig tot geen rommel. De plek glanst van een natuurlijke schoonheid. Een plek waar het leven van het land zelf, de dieren, planten, kinderen, volwassenen en ouderen allemaal zeer belangrijk zijn, op zich en voor elkaar. Elke dag wordt hier ten volle beleefd. Op het land zijn ook enkele speciale plekken zoals geneeskrachtige tuinen en hopelijk het ontwerp voor een begraafplaats. Er is een muur in het gemeenschapshuis die de toekomstplannen voor meer huizen laat zien, zodat zo'n 25 families hier kunnen wonen. Sommige huizen zullen specifiek voor ouderen ontworpen worden, er zal een groepshuis voor meerdere gezinnen komen, een hospice, een retraitecentrum en er zijn plannen voor tuinen, marktgewassen en bosbeheer. Je zult merken dat de plek een heiligdom is. Een plaats waar mensen een gevoel van vrijheid en mogelijkheid ervaren die bestaan binnen overeengekomen manieren van omgaan met elkaar, met respect en medemenselijkheid. Het is een plaats waar mensen het beste in elkaar ondersteunen en werken in het geloof dat ieder mens een uniek door God gegeven doel heeft. Kleinzieligheid kan daar niet bestaan omdat fundamenteel begrepen wordt dat de wijze waarop iemand denkt alles om hem heen beïnvloedt…mensen, dieren, planten. Je voelt je er verfrist.

We hopen dat u een idee hebt gekregen van dit nieuwe avontuur dat de Noord-Amerikaanse Template Homestead heet. Voor ons is het een van de beste plaatsen op aarde om te leven. We willen in het bijzonder Leo Armin en zijn familie danken voor hun geloof en immer aanwezige steun. Het is door hun levenswerk en inspiratie dat dit project van de grond is gekomen.

Meer informatie over de Noord-Amerikaanse Template Homestead kunt u vinden op de website www.templatehomestead.org.

Copyright 2001-2019 De Template Stichting, alle rechten voorbehouden.